Kelheim - De zon slaat hard neer op mijn brandende huid. Zweet drupt tussen mijn wenkbrauwen en verdampt voor het de grond raakt. Ik moet blijven fietsen om op te drogen anders ben ik een en al natte vadoek. Gisteren was het nog niet zo heet, maar vandaag verschroeid de grond. De hevige regens van de afgelopen dagen hebben de grond idcht doen slaan en nu ontstaan dukke schilfers van opgedroogde modder. Voor mij hupt een haas langzaam, ook voor hem is het te warm. Niet veel later komt een ree uit de velden op mijn weg. Verschrikt kijkt ze me aan en probeert via een zijweg te verdwijnen. Echt hoopvol is het niet, maar ik blijf mijn eigen weg volgen en ben dus geen echte reden tot gehaast rennen. Een kleine orkaan ontstaat weldra voor me op de weg. Voortekens genoeg op zo een warme dag. Gisteren was het lang niet zo heet, maar aan het einde van de dag kon ik ook geen zon meer zien. Ik heb langs de Donau in een strobed geslapen bij de boer. Door de hoge waterstand en het broeiende weer waren er zoveel muggen dat mijn benen en armen weldra rood zagen van alle steken. Krabben helpt niet meer. De wandeling in de avond leek door de beweging wat van de muggen te weerhouden op me te blijven zitten, maar ze leken overal te zijn! Het was een mooie avond, die al broiede van de hitte voor de volgende dag. In de machtige linde(?) bomen hoor ik het zoemen van duizende bijen, welke ik als kleine en grote zwarte stippen van bloem naar bloem zie gaan. Geen gezoem van elektriciteit ditmaal, maar het gezoem van de natuur, van de drukwerkende voedselverzorgers. Ik had een korte dag gehad langs bekende paden en uiteindelijk aan komend bij het klooster Weltenburg voor de ingang tot de Donau doorbraak. Na per fiets de heuvels over te zijn gefietst naar de andere kant bezoek het historische stadje Kelheim met diens Befreiungshalle, een gebouw ter ere van de Duitse vrijheidstrijd. Een ronde koepel met vele historische plaatsen, waar de Duitsers ooit huis gehouden hebben. De ballustrade was te bereiken via een wenteltrap, die me weldra duizelig maakte. Al met al een indrukwekkend gebouw.
Die typische over-the-top Bayerische kerken....
Toch maar ff zonder die kop van mij erbij, hihi
Een idee van de Befreiungshalle
Mijn slaapplek voor de nacht: in het stro!
Sfeerbeeld Regensburg
De kerk heeft zelfs een waterput...
Het Walhalla
Binnen-impressie
Ingolstadt - Een week ervoor besloot ik een tocht naar Ingolstad te maken. Deze stad inspireert vanwege haar geschiedenis als geboortestad van het monster van Frankenstein en de Illuminati. Veel foto's heb ik niet gemaakt van de stad, alhoewel het zeker de moeite waard is. Weer een stad om nog eens terug te komen. Een van de meest spannende dingen op de tocht erheen was misschien wel de Linde van Geisenhausen: de dikste boom waar ik ooit mijn hand op mocht leggen!
De faculteit van "geneeskunde" in Ingolstadt...
De Linde van 400 jaar oud met mijzelf van 33 jaar oud...
Abendsberg - Nogmaals een week ervoor was er de tour naar Abendsberg. Hier wilde ik graag de brouwerij-gebouwen van Kuchlbau en dan met name de kerk en toren in een soort van Gaudi stijl, wat dus Tausendwasser bleek te zijn. Super bijzonder hoe deze man met natuurlijke vormen in zijn gebouwen werkt. Ook dit was geen lichte tocht, want hier kreeg ik te maken met stortregens die me tot het bot deden verdinken! De riviertjes welke ik volgde werden zorgwekkend wild en weid, maar de middag bracht gelukkig zon, baby-asperges en een klein beetje zon!
De stad Abendsberg was bovendien ook verrassend leuk
De kunstige kerk
Een idee van het Hundertwasser Kuchlbauer Turm
Geen opmerkingen:
Een reactie posten