Het plan was om
naar nederland te komen voor een avon-tuurlijke bikkel tocht de Neder-landse
natuur in. Samen met de Wageningen crew. De voorspelde storm deed ons ditmaal
echter terug deinen en de eigenlijke reden van mijn bezoek naar Nederland werd
afgeblazen. Niet geheel ontevreden kon ik hierdoor een rustig weekend plannen
met voornamelijk familie. Geen korte hoi-doei bezoekjes, maar gewoon lekker een
weekend bij Boaz, tijd bij Jeroen en Esther en een paar dagen bij de ouders.
Ik was stiekem
verheugd over het feit dat Boaz de racefiets van mijn ouders had gekocht. Dit
gaf mij de mogelijkheid eindelijk mijn cross training te doen. En wel naar een
van de laatste bomen in Nederland, die nog op het vakantie-lijstje stond. Den
heilige eik van Vrachelen (Den Hout). Met angst begon ik de fietstocht uit
Dordrecht, opkijkend naar donkere wolken en stormwind. Het betekende niet veel
goeds. Regen zou vallen en wind zou pittig vanuit de zuidwestelijke hoek komen.
Het was heerlijk om als vanouds de Moerdijk bruggen over te racen. De
West-Brabantse kleiland. Over de dijke waaide ik langs Drimmelen en daar ging
het dan landinwaarts. De Heilige Eik van Vrachelen was redelijk eenvoudig te
vinden. Een knoestige basis, waarvan het hart volledig uitgebrand is door de
bliksem. Een nieuwe levende tak groeit uit deze halve stam. De tak is meer een
boom en het is dan ook niet heel goed te zien dat het niet gewoon een enkele
boomstam is. Ik maak honderd foto’s, waarvan onder getuige. Met 750 jaar een
monument, maar niet zo indrukwekkend als de fliertboom in het oosten van het
land. Desalniettemin een must voor de bomen-liefhebber! De terugweg had ik de
gehele heenweg angst voor gehad. Maar ofwel door een draaiing van de wind,
ofwel door een juiste koers te fietsen, viel de storm reuzemee. Ja, nat, door
en door nat was ik geworden, maar niet onaangenaam. Het was een mooie
fietstocht, zoals ik die altijd deed met mijn rode Boulder vanuit Zwijndrecht.
Voldaan.
De dagen erna blijven we een low-profile houden. We gaan nog langs bij de Glotzbachs hun nieuwe woning, waar we lekkere rolade voorgeschoteld krijgen en ik onderricht wordt in moderne muziek. Vanuit Den Haag HS gaan we dan richting Rotterdam voor de broertjesdag met het film festival. Na wat getruttel heet onze eerste film Raiders, een grappige film over de kinderversie van Indiana Jones. Voor de avond komt JZ er ook bij, genieten we van lekker eten op de Doelen en sluiten we af met de oersaaie Chinese Asassin.
De laatste dagen brengen we door bij de ouders in het stormachtige grijze Zeeuws-Vlaanderen. Het rennen is in deze hoek zwaarder. Verder bezoeken we Sluis en Breskens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten