Het hotel waar we zitten is relatief nieuw en geeft meer het gevoel van een familie verblijf dan een vakantie verblijf. Ik heb een simpele website voor ze gebouwd en dien nog eens een flyer voor ze in elkaar te zetten ook. De website is: www.tirimbinacabinas.wix.com/hotel voor de geïnteresseerden.
Het hotel vanaf de rivier
De rivier zelf. Lekker om in te dobberen en af te koelen
De omgeving verkennen we langzaam. Zo maken we wel eens wandelingen naar de peperboeren van Lena, die voor haar afstuderen deze mensen moet interviewen. Ook zijn we op een goede dag naar een man met vogels gegaan. Bleek speciaal te zijn, maar vooral de honden rondom het huis die alarmeerde waren indrukwekkend. De vogels waren voornamelijk gansen, eenden en kwartels. We hebben nog wel een dozijn kwarteleitjes van hem gekocht. De wandeltocht erheen was ook een heel avontuur, want door onze Yoga-uni-senior-die-wel-heel-goed-kan-wandelen-volgens-haarzelf duurde het erg lang voordat we aankwamen. De snelheid van deze erg aparte (zelfingenomen) vrouw was verbluffend. Ze kon dit tempo vast uren vol houden. Lena en ik liepen in het donker terug en de anderen bestelden we een lift. In het donker schoof een slang voorbij en de toon van de nachtelijke omgeving was gezet.
Tijdens onze wandeling naar de vogelman met de honden
De peperstruiken van Lena
In het hotel was even later groot feest: Caleb een vier-jarige knulletje van de familie was jarig. Grote taart, vriendjes en vriendinnetje, meer mensen om bekende mee te worden en natuurlijk de pinata. De pinata is de pop vol met snoep die kapot dient te worden geslagen. Caleb leek zijn vrouwelijke trekken hoogtij willen laten vieren en sloeg wat schattig tegen de pop. Zijn vriendjes moesten het echte werk voltrekken en voor je het wist moesten we allemaal ten gronde gaan om zo veel mogelijk snoepjes op te rapen!
Caleb trots als een pauw op de Spiderman pinata
Daar gaan de snoepjes!
Ook bezoeken we een dag Puerto Viejo, waar je de rivier op kan en mooie tochten kan maken door de jungle via het water en later gaan we ook naar La Vrigen, waar werkelijk niet heel veel te zien is en het dorp zo ongelooflijk langgerekt is dat je mooi van het wandelen wordt. Wel hebben we hier een heerlijke pizza met Krefelder genoten!
Smikkelen van de pizza in El Tronko te La Vrigen!
De dagen ernaar begon het voor drie dagen achtereen te regenen of gieten of druppelen of met bakken uit de hemel te vallen. In ieder geval denk ik dat er een behoorlijk aantal mm's uit de lucht kwam zetten, wat in NL een watersnoodramp betekend, maar hier weinig spannends te weeg brengt. De brulapen brullen dagen achtereen, een teken dat de regen de lucht nog niet uit is. Gelukkig stopt het met regenen als we op zaterdag met Julio zijn bos verkennen. Dit is een jungle tocht waarvoor je in andere plekken 40 dollar per persoon zou moeten rekenen. Hier is het anders. We genieten van de vele vruchten in het bus. Bessen, boonachtige pitten, palmito, versgepersde cana en zo niet meer.
We blijven lekker bezig en morgen breng hier nog een vervolg aan in relatie tot ons bezoek aan de arts markt in San Carlos.
Vruchten, die wij in Holland niet hebben...
Julio heeft grote bomen in zijn achtertuin!
En Julio heeft een rivier en goede manieren voor de dames welke die oversteken :).
De cana wordt geperst!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten