Tiengemeten

Net voor het einde van de maand is het dan toch zover. Nog eenmaal een blogpost. Er is deze maand weinig gebeurd eigenlijk. Het laatste verhaal was de zoute pomp voor Willem, welke nog in de mooie zomermaand September gebeurde. Deze maand startte met een examen voor bouwkunde. Interessant en veel geleerd. Nu zou ik toch echt het Spaans op moeten pakken...
Dan was er het oppassen bij de neefjes, waarbij we de makkelijke dag hadden verkozen: zaterdag patatdag! Verhuizen met Maarten bleek makkelijker dan verwacht. Een avond bij Jeroen voor wat bier en relaxen volgde. Ganz normal dus. Een stukje gefietst hebben we ook nog. Met Jeroen de Posbank op was vermoeiend, maar de moeite, zeer de moeite waard! Een andere route over de mooie heide velden en bossen van de Veluwe was ook goed.
Het grote avontuur in tijden was dus weer eens met mijn broeder op kampeerwerk.

Het was een leuk weekend op het eiland Tiengemeten waar we jaren en jaren terug eerder waren geweest en hadden gekampeerd in het wild. Toen nog boerenland, nu dus nieuwe natuur. En wij sliepen bij de herberg in de daarvoor bestemde camping. De zaterdag was het druk en zonnig en lekker weer. We nemen een wandeling door het wilde landschap dat best de moeite waard was. Alhoewel het pad uiteraard niet zo mocht lopen als we wilden. Geen volle ronde over het eiland.

De nacht was supermooi! Sterren en vallende sterren en donkerte. Ook vage mensen: een dronken tor en een vreemde gezel. Zij leiden ons naar een verlaten huis, welke klaar staat om te worden gekraakt. Enfin, wij zijn uiteindelijk toch dit hol uitgevlucht op het moment dat de hond een designkenner werd en de tor snurkend in slaap leek te vallen.

Om vijf uur in de ochtend begint de wind en de regen op te komen. Ik wordt wakker in de tent. De rest van de dag stormt het. We krijgen de tent redelijk goed weer ingepakt en wandelen naar de andere kant van het eiland. Hier is het bijzonder en wild. Grote vlakten van riet en enkele boompjes (dood?). Het eiland ligt gelukkig recht voor de storm waardoor de pont geen problemen had. Welgevoed keren we dus huiswaarts.
Deze week staat het plan voor de boeg om de bergrace by night te doen. Een dikke 11,5 km over de wageningse berg en finishing op de Grebbeberg. Wordt mooi!