Afgelopen weekend hadden we eens helemaal niks echt gepland en dat was eigenlijk fantastisch, want we hebben zoveel gedaan dat het bijna ongelovelijk is! Na ons lange uitslapen dan toch een koffie op de Wageningse markt. In de late avonduren besluiten we weer eens een route te wandelen. Dat bleek enorm de moeite: 20 minuten met de auto vanuit Wageningen arriveerden we in de Wekeromse bossen. Een kronkelpad over een heuvelkam leidde ons langzaam een vlakte op. Groot stuifzandgebied. Ik kreeg het er warm van!
Langzaam gaat de zon lager aan de horizon staan. De route van 8 km is langer voor het gevoel. Mensen komen we haast niet tegen. In de auto had Lena de routebeschrijving gelezen en zich verdiept in het uiterlijk van een Moeflon. Het was dan ook Lena die als eerste de kudde moeflons herkende. De eerste kudde. Want we zouden er nog veel meer tegenkomen. kuddes van tien beesten met altijd een mannetje met grote gekromde horens. Een geweldig schouwspel om ze over de vlakte te zien rennen. Ook wij beginnen sneller over de route te lopen. Altijd met de welbekende lachen uiteraard!
We rijden weer richting Wageningen via het zandpad en de provinciale weg. Rijden een rondje om de supermarkt te vinden die nog open is en belanden uiteindelijk met chinees op de schoot! Heerlijk!
De volgende dag hadden we wel een beetje ingepland. De kleintjes in de middag, de biesbosch in de ochtend en de Spaanse cursus vrienden in de avond.De biesbosch vond ik verrukkelijk. Hoewel het de Hollandse was, blijft dit gebied super! Het was druk, maar toch nog genoeg ruimte om stille plekken te vinden. Het water stroomde als een malle de grienden uit. Mijn element. Enkele foto-impressies dan maar:
Ondanks de veel koudere en bewolkte dag dan gisteren was het perfect voor de biesbosch. Het pannekoeken festijn bij broer Boaz was zeer welkom. Ook mijn ouders waren er. Op de fiets!!!
In de middag deden we een rondje op de plaatselijke kinderboederij waar ik versteld stond van de mooie watertuin. Mijn idee, maar uitgewerkt door een ander. De geiten waren spannend. Lena kon haar lol niet op met de neefjes. De neefjes niet met de geiten... of hoe zat het?
Ik was eigenlijk best moe na een ongepland weekend. Maar ook erg blij en tevreden. Nu weer werk.
Trouwens, dat we nu alleen het laatste weekend hebben verhaald wil niet zeggen dat de rest van de weekenden niks is gebeurd. Allereerst heb ik Rinskje weer ontmoet in Peize, Drenthe. Het weekend erop was een bruiloft van een goede vriend van Lena's pa, waarbij we voor de nodige plezier zorgde door onze trein te missen en de allerlaatste te moeten pakken. Jah, ook dat was weer geniaal. Alles rustig en geen gekkigheid. De zomer komt er nu aan. Lena vertrekt over vier weken naar Ecuador voor te lang. Ik ga met ma naar Armenie voor wat korter. En hoeveel meer dingen komen deze zomer? Ik weet het allemaal niet, maar heb er best zin in. Tot de volgende?
Langzaam gaat de zon lager aan de horizon staan. De route van 8 km is langer voor het gevoel. Mensen komen we haast niet tegen. In de auto had Lena de routebeschrijving gelezen en zich verdiept in het uiterlijk van een Moeflon. Het was dan ook Lena die als eerste de kudde moeflons herkende. De eerste kudde. Want we zouden er nog veel meer tegenkomen. kuddes van tien beesten met altijd een mannetje met grote gekromde horens. Een geweldig schouwspel om ze over de vlakte te zien rennen. Ook wij beginnen sneller over de route te lopen. Altijd met de welbekende lachen uiteraard!
Daar springt er weer een! Zo'n Moeflon (moeflonen? moeflons?)
We rijden weer richting Wageningen via het zandpad en de provinciale weg. Rijden een rondje om de supermarkt te vinden die nog open is en belanden uiteindelijk met chinees op de schoot! Heerlijk!
De volgende dag hadden we wel een beetje ingepland. De kleintjes in de middag, de biesbosch in de ochtend en de Spaanse cursus vrienden in de avond.De biesbosch vond ik verrukkelijk. Hoewel het de Hollandse was, blijft dit gebied super! Het was druk, maar toch nog genoeg ruimte om stille plekken te vinden. Het water stroomde als een malle de grienden uit. Mijn element. Enkele foto-impressies dan maar:
Ondanks de veel koudere en bewolkte dag dan gisteren was het perfect voor de biesbosch. Het pannekoeken festijn bij broer Boaz was zeer welkom. Ook mijn ouders waren er. Op de fiets!!!
In de middag deden we een rondje op de plaatselijke kinderboederij waar ik versteld stond van de mooie watertuin. Mijn idee, maar uitgewerkt door een ander. De geiten waren spannend. Lena kon haar lol niet op met de neefjes. De neefjes niet met de geiten... of hoe zat het?
Ik was eigenlijk best moe na een ongepland weekend. Maar ook erg blij en tevreden. Nu weer werk.
Trouwens, dat we nu alleen het laatste weekend hebben verhaald wil niet zeggen dat de rest van de weekenden niks is gebeurd. Allereerst heb ik Rinskje weer ontmoet in Peize, Drenthe. Het weekend erop was een bruiloft van een goede vriend van Lena's pa, waarbij we voor de nodige plezier zorgde door onze trein te missen en de allerlaatste te moeten pakken. Jah, ook dat was weer geniaal. Alles rustig en geen gekkigheid. De zomer komt er nu aan. Lena vertrekt over vier weken naar Ecuador voor te lang. Ik ga met ma naar Armenie voor wat korter. En hoeveel meer dingen komen deze zomer? Ik weet het allemaal niet, maar heb er best zin in. Tot de volgende?

Geen opmerkingen:
Een reactie posten