Ik houd het deze keer kort, lieve vriendjes en vriendinnetjes. Er is na alle kano-perikelen weinig spannends in de koker, maar wel hier en daar wat dingen die vertelt MOETEN worden. Zo was ik laatst bij Bisdom van Vliet, een groot oud en rijk huis dat open gesteld is voor publiek, mits je aanbelt op gezette tijden. Gratis voor museumhouders. Ze hebben hier een boom uit 1692. Maar over bomen komt binnenkort wellicht meer op deze blog! Uiteraard zijn er de nodige feesten: koninginnenacht en koninginnedag met 's nachts Lena en de Duitse deligatie en overdag met Peter, Ewout en later Maartje, zusje van Kooper. Al met al weer een zeer lukrake festiviteit. De grachten van de stad kleurde in ieder geval mooi oranje:
Maar goed. Het enige wat ik hier echt kan laten zien is het feestje met Natan. We hebben hem een dagje geleend van Boaz en Loes en namen hem mee naar het kasteel Muiderslot:
Ik denk dat ie het wel leuk vond. Wij in ieder geval wel. Lena was banger voor de grote uil dan de kleine die hem "zachtjes" over de buik aaide. Natuurlijk waren er ook de nodige verkleedpartijen, maar helaas (vond Natan) waren er niet de echte harnassen van de ridders om aan te doen. Ik denk dat NAtan dan overigens door de knie-en was gezakt, maar goed. Nog een foto van Natan en Lena dan maar:
Tja, wat meer te zeggen? Werken mag ik nog steeds bij Huisman, de prijs voor de Delta Water Awards is door mijn neus geboord door een onorgineel en onuitvoerbaar, maar ambitieus plan van Grontmij. Tja.... We gaan door met nieuwe hobby's zoeken. Nieuwe uitdagingen.
Nu is bevrijdingsdag in Wageningen weer aan de beurt. Meer van hetzelfde met oude vrienden uit deze stad. Houdoe!
Maar goed. Het enige wat ik hier echt kan laten zien is het feestje met Natan. We hebben hem een dagje geleend van Boaz en Loes en namen hem mee naar het kasteel Muiderslot:
Ik denk dat ie het wel leuk vond. Wij in ieder geval wel. Lena was banger voor de grote uil dan de kleine die hem "zachtjes" over de buik aaide. Natuurlijk waren er ook de nodige verkleedpartijen, maar helaas (vond Natan) waren er niet de echte harnassen van de ridders om aan te doen. Ik denk dat NAtan dan overigens door de knie-en was gezakt, maar goed. Nog een foto van Natan en Lena dan maar:
Tja, wat meer te zeggen? Werken mag ik nog steeds bij Huisman, de prijs voor de Delta Water Awards is door mijn neus geboord door een onorgineel en onuitvoerbaar, maar ambitieus plan van Grontmij. Tja.... We gaan door met nieuwe hobby's zoeken. Nieuwe uitdagingen.
Nu is bevrijdingsdag in Wageningen weer aan de beurt. Meer van hetzelfde met oude vrienden uit deze stad. Houdoe!


Geen opmerkingen:
Een reactie posten