Deze week was relatief rustig en stil. Ik weet eigenlijk niet precies wat ik zoal uitgespookt heb. Een wandeling in de omgeving van Guelph, ondanks het grijze regenachtige weer deed mijn conditie op de proef stellen (enigszins maar, hoor!).
Halverwege de week heb ik de bus gepakt en na enkele uren reizen kwam ik terecht in Niagara Falls. Een dorpje dat iets weg heeft van Las Vegas denk ik. Veel evenementen, speeltjes en blinkende lichtjes. Uiteraard is daar ook de wereldberoemde waterval. En inderdaad: hij is best wel "awesome". Met een boot kun je vlakbij komen. Weliswaar ben je dan wel kletsnat van het opspattende regnhoos rondom de waterval. Je voelt wel de machtigheid van het vallende water dan! Het landschap is erg mooi. Vooral de kloof waar het water doorheen guts is best indrukwekkend. Misschien dat ik later hier een foto van toevoeg... En zie hier: ik bedenkelijk bij de watervallen:
Op de terugreis had ik een interessant gesprek met een Iraanse Amerikaan, welke mij heeft doen besluiten niet in USA te gaan wonen. Die avond (of was het de dag erna?) waren de afschuwelijke beelden van de dood van Kadaffi online. Vaag, daar hadden we het ook nog snel over gehad.
Het weekend stond weer eens in het teken van een road trip. Wederom naar het noorden, maar ditmaal langs Georgian Bay en Lake Huron. De kleuren van de herfst zijn hier nog enigszins mooi:
In Midland is weinig te doen en we halen bier met chinees in de motelkamer. De voglende dag gaat het naar het Huron museum, waarbij Lena enigermate ziekjes blijkt te zijn (ik zeg hangover!).
Hier doen we wat cultureel besef op. Nu weten we meer van hoe de indianen leefden en hoe de Europeanen vroeger hun dagen doorbrachten.
We vervolgen de weg richting Bruce peninsulla, waar we ergens in een uitgestorven toeristendorp overnachten. Hier zien we zalmen zowaar watervallen opspringen, zoals je dat in de reclame ziet!
Na een romantisce zonsondergang a la Noordzee merken we de voglende dag dat het zeewater meer doet denken aan de meditteraanse zee dan de noordzee: een perfect blauwe kleur. Het deed me denken aan de Kanaaleilanden. Het is een erg mooi gebied.
De reis terug naar huis gaat relatief snel. Thuis ledigen we het bier samen met Sarah. Lekker in de huiskamer, huiselijk doen.
De volgende ochtend nog een snelle roadtrip door het land der Mennonieten ten westen van Waterloo. Erg interessant en frappant om ze met paard en wagen langs de weg te zien rijden. En het is zowaar geen zeldzaam gezicht!
Oh, tja... Uiteraard kan de kissing bridge niet achterwege blijven, hihi.
Nu zit ik vast in Toronto. Problemen om het vliegtuig in te komen naar Amerika. Wederom! Ik wordt te oud om rond te reizen. Maar morgen gaat ik het weer proberen. Hopelijk meer geluk dan! Nu is het tijd voor een goede nacht slapen in het Sheraton hotel (afgeprijsd!).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten