Zoals beloofd in mijn laatste post, zal er weer een spannende en actieve periode aanbreken, waar zowaar iets op blogspot over valt te vermelden! Ik weet niet zeker waar te beginnen eigenlijk. De wandeling met Lena door het Horsterwold misschien (zie foto)? Nee, laat ik beginnen bij het begin, waar ik eindigde met de vorige post. Na mijn verblijf in het klooster te Lilbosch, was het weer tijd voor een culturele bezigheid: film in RoodNoot, een van mijn favo plekken in Utreg. Samen met broer R en B werd dit een gezellige avond. De volgende dag moest ik echter alweer vroeg op om de trein naar Duitsland te pakken en Lena zusje feliciteren met haar verjaardag. Het wordt nu wel erg burgerlijk, zeg! Enfin, een week werken aan de thesis eindigde dan weer es in iets onburgerlijks: MTB met Marloes. We kregen ook Andrea en Ted yover, en yelfs Lena was te porren. Helaas liet Erwin verstek gaan. De Loonse en Drunense Duinen bleken door de droogte behoorlijk zanderig te zijn geworden en dat was dus een erg zware klus, die we niet volledig konden afmaken. Weliswaar was het een mooi vlieg- en kunstwerk geworden uiteindelijk! Zie de foto's:
Na de avonturen op de tweewieler was er weer even wat rust. Deze werd echter bruut verstoord door de afspraak eindelijk eens een 90s party in tivoli bij te wonen. Dit werd een groot succes samen met Koen, Mara, Maartje, Lena, Leslie en ook Peter! Voor Lena was al deze idioterie misschien iets te veel. Toen de 2bros on the 4floor opeens de cd wilde stop zetten, omdat de zangeres wat wilde vertellen was het allemaal wel duidelijk. Deze show was dubbelnep, maar hoe briljant!
Meteen na de avond stappen in Utreg reden Lena en ik verder naar het Horsterwold. Dit natuurgebied in de Flevopolder heeft geen tot erg weinig paden en mag dus overal worden doorkruist. Ondanks de spatjes regen was dit een groot succes en een aanrader voor de wat avontuurlijke Hollander. Het begon al op de parkeerplaats, waar ons autootje helemaal alleen werd achter gelaten en een erg eenzaam weekend tegemoet ging:
De wandeling dwars door dichte bossen, over grasvalkten, langs meren met lepelaars en stront van koeien was ideaal! De hele wandelmiddag yagen we geen kip! Alleen leegte en stilte. Geen hoogspanningskabels, geen fabrieken aan de horizon; check maar eens deze foto's:
Ook het overnachten was op een erg basale manier. In het bos stonden houten hutten waar je onder kon gaan liggen. Naast ons yelf waren er slechts twee andere mensen met een kind. Het is geniaal hoeveel mensen deze unieke plekken lijken te vergeten:
Het was niet mogelijk om te bekomen van de cultuurschok bij terugkomst in de samenleving, want op maandag was het tijd om samen met Koen op verkenning in Zeeland te gaan. We waren namelijk genomineerd voor de Delat Water Awards, een prijs voor een inovatieve oplossing van het water-economie probleem van Zeeland. We kijken naar het oppervlakte water van zeeland, zoals het Veerse Meer. Op de foto staat Koen bij een pijlbuis. 
De volgende dag was het dan zover: een trots team van twee studenten (Koen en mijzelf) staat tussen de bedrijven met hun veelzeggende oplossing voor de verzilting van de landbouw in de Zeeuwse provincie. Check ook ff internet als je dit niet geloofd! Samen met voorzitter Kuik (een zeer symphatieke man) op de foto voor de pers: 
Er volgen nog meer tumulteuze dagen in dezelfde week, sinds Lena verhuisd uit de containers naar een werkelijk huis en bovendien Jelmer na 9 maanden terugkeert uit Malawi. Samen met Cheryl haal ik hem op van Schiphol en beleef een rustig dagje terras zitten. Enigermate vermoeid wordt dan de volgende dag voorbereid op het grote feest: mijn grad party! Alhoewel nog niet afgestudeerd stuurde ik af op dit idiote feest met veel gezelligheid. In Annie's ging het goed knallen! Een enkele foto durf ik hier neer te zetten:
Ik denk dat verder commentaar hierop niet nodig is...Na al deze omzwervingen zijn we dan eindelijk in deze eigenlijke week beland. Weinig heb ik gehoord van mijn sollisitaties die een voor een verdwijnen in het niks. Australie trekt aan me met mogelijkheden en ook werken in strandtenten aan de Zeeuwse kust vraagt mijn aandacht. Hoe de komende tijd te overleven is de hamvraag. Lena heb ik vandaag moeten uitzwaaien voor twee weken veldwerk en dus kan ik gezellige etentjes ook op de buik gaan schrijven:
We vragen ons af waar het schip nu heenzeilt. De zee is enorm, de koers is enigermate duidelijk, maar de zee is daar ook erg leeg. Na mijn filosofische inkijk tijdens mijn presentatie van het thesis geval ben ik nu dus helemaal klaar en op. What's next?
1 opmerking:
He, een Duits toetsenbord! Weer een drukke tijd gehad, zie ik! Goed werk!
Een reactie posten