maandag, april 05, 2010

Is Wageningen saai?

Kijk J.Z., hier komt je kado vandaan!Boppies! Hoelang is het alweer geleden dat er iets nieuws werd gepost op deze blog? Erg lang, als je bedenkt dat het plan was om elke twee weken een post neer te zetten. Komt dat doordat het zo saai is in Wageningen en er te weinig gebeurd om te vertellen. Dit is gedeeltelijk inderdaad waar. Wageningen is niet saai, maar er is eigenlijk niet zoveel over te vertellen. Dat wil zeggen, niet alles is bestemd voor een blog, haha. En om nu een blog vol te zetten met een feestje hier, een feestje daar en af en toe eens een koffie in de stad is weinig bijzonders. Alhoewel het leven hier vaak toch wel enigzins op neer komt. Veel uitstapjes naar allerlei gekke plekken heb ik niet gedaan. Live is easy... En da is wel ff mooi ook. Ik zal dus maar niet te ver terug gaan van waar ik gebleven was (wanneer dit uberhaupt te herrineren is...). Maar een dingetje uit het verre verleden wil ik jullie toch niet onthouden: het/de carnaval! Had ik hier al over gesproken? Nou, carnaval is briljant! Nu ik het heb ontdekt wil ik waarschijnlijk elk jaar. Bovendien heb ik voor deze blog nog een perfecte voor- en na-foto collage ook, zie beneden:VoorNaHiernaast zijn er nog allerlei andere culturele uitjes ook geweest: een bezoek aan het Amsterdamse concertgebouw, een musical, culturele films, etc, etc! En recentelijke ook naar de plaatsen Edam, Volendam en Marken. Slechts Volendam vond ik weinig aan, maar Marken en Edam is echt op en top holland, zoals je het kent uit de boeken. Het was geweldig, want dit stuk van Nederland staat al heel lang op mijn lijstje toch eens te bezoeken. Het kwam er echter nooit van. Dank Matthijs, voor het lukraak inplannen van een nieuwe wandeltocht, haha. Let vooral op de gezellige jeugd van Marken, die ik gelukkig ook op de foto kreeg :P:Impressie van MarkenSportief is het de laatste tijd ook geweest: nu ik een oude racefiets van pa heb gekregen, ben ik vele prachtige heuvels in de omgeving wezen bekijken: het Veluwe massief, maar ook het Rijk van Nijmegen, Motfertland en het Deutsche Reichswald. Das allemaal best wel klimmen en best wel mooi. Helaas heb ik geen foto's hiervan. Terugkomend op dat Deutsche Reichswald kon ik het ook niet laten om toch eens een bezoek te maken aan de grootste erebegraafplaats van Nederland. Ergens in Limburg bij Ysselsteyn ligt namelijk een enorm veld met omgekomen Duitse soldaten. Het was mij frapant dat iedereen wel eens van Margraten gehoord heeft, of de erebegraafplaats van de slag om Arnhem, maar dat dit eigenlijk totaal onbekend is. Aan de rand van de sompige Peel was dit best impresive. Ook omdat er nog relatief veel bloemen, kaarsen en dergelijken bij lagen. Bizar.Walking on the lanes of deathEn dan voor de toekomst. Ik beloof je dat er hier weer meer wordt gepost. De tijd in Renkum loopt op haar einde en de komende week is er weer zo'n mooie gebeurtenis in het leven: de trouwerij. Ons oud-studiegenootje Ilse durft het aan. Daar zien we erg naar uit. En bovendien, tja... Dat vrijgezellenfeest. Ik zet hier toch geen foto'tje neer en verder geen commentaar. Het was mooi, zoals ze horen.

Geen opmerkingen: