De maand Februari in een peulenschil

De maand februari is een heel mooie maand in Perth geworden. Geen enorme hittegolven, rustig werk en veel leuke alledaagse dingen. Het is ook de laatste maand geworden dat Babet in Perth op Mackie Street woonde (voor een tijdje?). We hebben ons een makkelijke levensstijl gewend gemaakt met veel zwemmen in de avonden, wat uitjes hier en daar, geregeld een vrije dag doordeweeks en weekenden gevuld met fietsen, wandelen en roadtrips. Ik kan dit niet allemaal hier gaan verantwoorden, omdat ik te ver achterloop op deze blog. Enkele hoogtepunten kan ik natuurlijk nog wel aanstippen.
Ergens midden in de week aan het begin van deze maand waren Babet en ik op het idée gekomen om naar de volle maans-opkomst te gaan kijken vanaf een kale bergtop. Om een uur of vijf reden we dus in Alwin’s Honda richting de heuvels om na een zware klim van twee uur op de graniettop van Mt Cuthbert te arriveren. Net op tijd voor de zonsondergang en de maansopkomst. Dit was erg mooi en een impressie van deze plek kan op onderstaande foto misschien een klein beetje worden gevat. Deze foto is dan wel van de (koude) ochtend erna. Om half elf was ik terug op werk; achter een computer de dag weg te tikken.Er waren uiteraard meer wandelingen op vrije dagen door de Perth Hills, maar die kan ik hier evenmin allemaal behandelen. Vandaar de volgende nietszeggende namen: Carrinyah trail en JhonForrest National Park waren de twee belangrijksten. Zie onder voor een foto-impressie van beide gebieden: Ook zijn we deze maand maar liefst tweemaal richting York en de wheatbelt gereden. Allereerst samen met Rinskje (huidige nieuwe huisgenote): Bijna zagen we hier het spook van de lokale pub in Green Hills. Ze voelde in ieder geval aanwezig... griezel... Later, in Babet’s laatste weekend te Perth, zijn we nog eens met Ilse en haar vriend Steven gegaan:Deze laatste roadtrip leken de krachten van boven ons iets te willen laten zien, want een ware wolkbreuk veranderde de droge wheatbelt voor enkele minuten in een watervlakte. Regenbuien nabij York, wat ook tijdens Babet’s allereerste roadtrip het geval was! Zie enkele blogspots terug (Maart of April 2008). Een gesloten cirkel lijkt het wel nu het dus ook tijdens Babet’s laatste roadtrip voor vertrek naar Borneo gebeurd… De regenwolken boven het wheatbelt-landschap waren in ieder geval wel erg indrukwekkend:De langste en meest interessante roadtrip deze maand was echter de trip naar het zuidwesten samen met Babet en Ilse (Steven moest helaas afhaken). Vrijdagavond vertrokken we naar Bunburry, waar we de volgende ochtend de Bunburry basalt aanschouwden:Maar mooier en spannender zijn natuurlijk de bossen rond Pemberton en Denmark, waar we uiteindelijk de nacht doorbrengen in een relaxe chalet. Regendruppels in de avond laten ons zien waarom we niet helemaal in het zuidwesten vanWA wonen! Alhoewel het rijden over de dirt roads tussen de gigantische bomen in Shannon park misschien het meest indrukwekkend was, zijn de meer toeristische attractie’s uiteraard makkelijk op de foto te krijgen. Zo heb ik hier dus (weer) foto’s van de tree top walk en de Valley of the Giants geplaatst:
De volgende dag ging het verder richting Green’s Pool (voor een duik of een langdradig gesprek met een random Duitser): Albany en haar woeste kust geleek de heimat door alle regen, maar blijft toch altijd een groot spektakel. Ronde rosten steken hier de oceaan in en lijken de golven uit te dagen. Enkele mooie foto’s:Ik geloof dat ik met deze immense blog post wel weer even genoeg leesvoer heb gegeven. Misschien had ik hier Alwin’s techniek moeten inschakelen met het publiceren van meerdere blogposts…