Pilbara - 2

Wederom ben ik weer twee weken gestationeerd in de Pilbara. Sinds het niet voor iedereen duidelijk bleek te zijn wat ik daar nu daar, zal ik hier verderop nog eens trachten het een en ander uit te leggen. Allereerst iets anders. Tussen de stints in de Pilbara is er uiteraard ook break: voor elke weekend-dag die je werkt krijg je een vrije dag doordeweeks kado.
De afgelopen break zijn we lekker in de weer geweest. Gelukkig had Babet ook een break en zijn we samen rond en in Perth wezen fietsen, wandelen en shoppen. Lekker wandelen in het park nabij mijn oude werkgever CSIRO (zie verleden van deze blog). Fietsen naar een heerlijke winery (wijnkelder) stroomopwaarts van de Swan River. Aldaar aangekomen, lekker wat wijntjes inkopen voor het diner. Kortom, een beetje chillen in Perth, waar het nu steeds zomerser wordt.
Onverwachts (en heel gezellig!) was ook Alwin in town. Omstandigheden op het werk zorgde ervoor dat onze huisgenoot eens een keer wel gelijk met ons thuis was! Op de vrije zaterdag zijn we dus allen tezamen met Alwin’s auto noordelijk van Perth gereden. Ook Annelies was mee. Zij is ook geoloog en doet stage bij een van de vele mijnbedrijven. Het strand nabij Cervantes en de stromatolieten in Lake Thetys waren de hoogtepunten. Ik heb al een foto van Alwin’s blog gejat, zijn verhaal zal ik dus maar niet helemaal jatten (zie alwin in WA).
Nu zit ik weer terug in de Pilbara. De temperatuur is duidelijk omhoog gegaan sinds ons laatste bezoek. Samen met mijn college Will is het een heel avontuur; ik leer veel van hem, allerlei praktische dingen. Onze boren zijn gesitueerd langs een weg waar later de treinrails tussen de mijnkampen gaat komen. Hierdoor zitten we op een behoorlijke afstand van mijnkampen zelf. We hebben dus een caravan, waar we in kunnen koken etc. Eens in de drie dagen gaan we naar het dichtsbijzijnde kamp om vers eten en drinkwater te halen, een echte wc te bezoeken, petrol voor de elektriciteitsgenerator te halen en uiteraard Babet te bellen! Sinds we voor water boren, hebben we genoeg water om ons zelf in een geimproviseerde badkuip (de 200l olieton) te wassen. Eten koken heeft een hoog kampeergehalte.
Het is wel even behoorlijk slikken om zo anders te leven en te werken dan het normale sleur van NL. Alles waar je rekening mee moet houden in de outback geeft maar weinig tijd voor het werken an sich. Het enige wat we echt doen is het monitoren van de pomp. We kijken hoe diep de grondwaterstand zakt wanneer we een hele hoop water uit de waterhoudende laag halen. We pompen twee dagen lang. De pomp is echter mobiel en moet in elke boring opnieuw worden geinstalleerd en na gebruik weer verwijderd om door te trekken naar de volgende boring. Dit is het zwaarste werk. De pomp is geinstalleerd aan het einde van een zestig meter lange slang, die het gat in wordt gelaten, door het uiteinde aan de auto vast te maken en langzaam richting boor te rijden. Deze zin is onmogelijk te volgen, haha. Het wordt tijd om hier een einde aan te breien! Tot lator, Gerson.